Gebouwd in 1772 door Carel Graaf van Wassenaer, Heer van Twickel, als herberg aan de Twickelervaart.

Sinds 1837  in beheer van de familie Kluvers; een begrip in Twente voor verzorgde gastronomie. 

 

 

 

 

Huidige generatie en directie

Gastvrouw Caroline Kluvers en haar echtgenoot, gastheer Chris van der Sluis zorgen met hun team van 15 medewerkers voor persoonlijke aandacht en service.

 

 

'Carelshaven': van herberg tot luxe hotel

Rob van der Spek

De geschiedenis van Carelshaven begint in 1772. In de geschiedenisboeken treffen we de volgende optekeningen aan: "De Heer van Twickel, Graaf Carel George van Wassenaer-Obdam, eigenaar van honderd paarden, heeft een plan om Twente te verbinden met de Zuiderzee". Dat was nogal revolutionair voor die tijd. Hij vond het vervoer van textiel en hout, de hoofdproducten van de Twentse industrie, nogal omslachtig, onbetrouwbaar, tijdrovend en duur. Hij liet dus op eigen kosten een vaart graven van Delden naar Enter, uitkomend in de Regge, waardoor een verbinding tot stand kwam met de oude Hanzesteden aan de IJssel en aan de Zuiderzee. Het karwei duurde ongeveer 4 jaar. Er werd ook een haventje gegraven met een schippersherberg waar wachtende schippers met elkaar konden onderhandelen over lading en prijs. Toen alles klaar was, hing de eerste kastelein van deze herberg , Nicolaas Böhmer, een uithangbord aan de gevel: 'Carelshaven'. We schrijven anno 1776!
Nadat vele kasteleins achter de tapkast van herberg 'Carelshaven' hadden plaatsgenomen was het in 1837 Willem Arnoldus Kluvers die het roer van Carelshaven in handen nam. Hij kon toen niet bevroeden dat vandaag de dag de zesde generatie Kluvers nog steeds aan het roer staat van deze prachtige locatie in het idyllische Twente. Willem Kluvers was een krachtfiguur die, gesteund door zijn kordate vrouw Warmelta, rust en orde hield in de  vaak roerige schippersherberg. Een lastige schipper of een loodzware lading meelzakken, het maakte hem geen verschil. "Bedienaar, geen dienaar" was zijn devies. En heden ten dage is dit eigenlijk nog steeds het devies van de generatie Kluvers, die Carelshaven heeft gemaakt tot wat het momenteel is: een parel in het hart van een schitterend coulisselandschap. Maar toch nog even terug naar die roerige beginjaren onder leiding van Willem Kluvers en zijn vrouw. De zaak werd energiek aangepakt in die laatste jaren van de 18^e eeuw. Na een grondige opknapbeurt bleef de herberg toch eenvoudig van opzet. Een gelagkamer met een tapkast waarop een vaatje met een of ander geestrijk vocht, een vaatje brandewijn en een wat groter fust met het bier uit de streek. Daarachter een schap met flessen rood, bitter en anijs. Er brandde een open vuur en in de hoek bevond zich de bedstee van de waard met natuurlijk een paar geladen pistolen opdat hij ook ’s nachts weerbaar zou zijn. Een woonkeuken en een pakhuis, stallen en weilanden completeerden het Carelshaven uit die tijd.

           TAPKASTJE UIT 1772                                                   PORTRET v.d.Worp

            Schippersherberg wordt hotel

Een predikant uit Kampen was op doorreis en stopte bij Carelshaven. Hij ontdekte de enorme gastvrijheid, die Carelshaven destijds al kenmerkte. Hij besloot er later terug te komen en er met zijn vrouw op vakantie te gaan. Voor de waard was dat destijds nogal een omslag. Hij bediende immers hoofdzakelijk schippers en nu kreeg hij plotseling een 'Bedienaar des woords' te gast. Hij kreeg echter het advies van de predikant om bekendheid te geven aan zijn herberg en binnen de korste tijd kwamen kooplieden uit het westen van Holland richting Delden om er te overnachten op hun doorreis naar de Hanzesteden in Duitsland en naar Münster. De ligging aan de grote doorgaande weg naar Duitsland, het gastheerschap van de hotelier en de omgeving waren natuurlijke en persoonlijke oorzaken van de snelle verdere ontwikkeling van Carelshaven. Anno 1852 was Carelshaven uitgegroeid tot een voor die dagen zeer behoorlijk hotel. Belangrijke families uit de Twentse steden reden op zondagmiddagen naar Delden, naar de pleisterplaats Carelshaven. Men converseerde, breidde en borduurde onder de veranda, ontmoette kennissen en vrienden, bekeek het af en aan rijden, bewonderde paarden en landauers en genoot van een goed glas en uitstekende spijzen.

 

TRADITIONELE GASTVRIJHEID

Heden ten dage wordt Carelshaven gerund door Caroline Kluvers en haar man Chris van der Sluis. Zij doen dat al vanaf 1992 en dragen de traditie van gastvrijheid dagelijks uit. Chris, afkomstig uit een hoteliergeslacht in Limburg, ontmoette zijn vrouw Caroline ongeveer 20 jaar geleden. Caroline liep stage in een hotel-restaurant waar Chris werkte. Caroline presteerde het om de wijnselectie van het hotel waar Chris werkte, te bekritiseren, niet wetende dat Chris geldt als een kenner van wijnen bij uitstek. In het bijzonder Italiaanse wijnen. Uit de conversatie die toen volgde is een huwelijk gevloeid. En toen het erop aan kwam en Chris het prachtige Carelshaven in het Twense Delden gezien had, verliet hij spoorslags het mooie Limburg om zich voorgoed in Twente te vestigen.
Samen met zijn vrouw Caroline bouwt hij dagelijks aan de reputatie van Carelshaven. Want kenners zullen het u na moeten geven: een mooiere en beter locatie om te logeren en te dineren is er nauwelijks te vinden in Twente. De wijnkelder is uniek te noemen en de prijzen zijn er alleszins redelijk. Prachtige kamers en een uitgebreide menukaart nodigen uit voor een weekendje genieten. Als je in het hotel bent waan je je vaak weer in vroeger tijden. Chris en Caroline hebben de oude sfeer weten te bewaren in een modern bedrijf. Prachtige schilderijen, zilver en keramiek sieren de zalen en de kamers. Overal aan de muren hangen schilderstukken: stillevens, bosgezichten, de Twickelervaart en natuurlijk het oude koetshuis waar vroeger de paarden van de postkoetsen van een welverdiende rust konden genieten. Ook stamvader Willem Arnoldus Kluvers is present en zelfs de tapkast uit 1837 is er te vinden. Vijf generaties Kluvers hebben het verleden met zorg gekoesterd. De zesde doet dat nu. Mocht u in de buurt van Delden zijn, wipt u er dan eens even binnen en vraag Chris of Caroline naar de historie. Hun verteltrant is uniek, hun kennis onuitputtelijk. Gastvrijheid hoe het echt behoort te zijn!

        KOETSHUIS ANNO 1935                                                   POSTKOETS ROUTES 1850